Tütsü dumanının havadaki türbülansı görünür kılması gibi, iyonize gaz halindeki plazma da uzayda türbülans meydana getiriyor. Elektrik ve manyetik alanların yön verdiği uzay plazması, parçacıkların nadiren çarpışması sebebiyle farklı bir dinamik gösteriyor. Parker Güneş Sondası tarafından sağlanan hassas veriler, bu düzensiz hareketler içerisinde organize bir desenin varlığını gözler önüne serdi. Büyük ölçeklerde akışkan yapısı sergileyen plazma, küçük ölçeklere geçildikçe bireysel parçacık dinamiklerinin etkisi altında kalıyor. On ülkeden araştırmacıların dahil olduğu uluslararası bir ekip, türbülanslı manyetik alanların bu geçiş esnasında tercih ettikleri dönme yönünü ilk defa doğrudan kanıtladı. Güneş'ten dışarıya doğru incelendiğinde manyetik alanlar büyük ölçeklerde saat yönünün tersine hareket ederken, küçük ölçeklerde saat yönünde dönüyor. Söz konusu yön değişimi, akışkan davranışının parçacık dinamiğine evrildiği ölçekte meydana geliyor. Güneş'ten uzaklaştıkça bu yön değişimi daha belirgin bir nitelik kazanarak daha geniş alanlara yayılıyor. Technische Universität Braunschweig bünyesindeki araştırmacılardan Doktor Masatomi Iizawa, türbülansın düzensiz hareketleri simgelemesine karşın spektrumda net bir yapı gözlemlediklerini aktardı. The Astrophysical Journal Letters dergisinde yayımlanan çalışmanın sonuçlarını değerlendiren Tokyo Üniversitesinden Doktor Yokoi ise bulguların hem plazma fiziği hem de astrofizik bakımından büyük bir önem taşıdığını dile getirdi. Güneş rüzgarı, güneş patlamaları ve Dünya'nın manyetosferinin yanı sıra gök cisimlerinin etrafındaki birikim disklerinde de mühim bir rol oynayan plazma türbülansı, gezegenler arası uzayda güneş patlamalarının oluşturduğu şok dalgaları ile manyetik bulutları etkiliyor. Bu durum, jeomanyetik fırtınaların öngörülmesinde kritik bir unsur olarak öne çıkıyor.